Abstract

In de (theoretische) sociologiebeoefening lijkt er in de jaren negentig een consensus te groeien omtrent het nut van synthese. Oude theoretische en conceptuele grenzen worden doorbroken en de klassieke dualismes micro/macro en handelen/structuur worden verworpen. De praxeologie van Pierre Bourdieu en de structuratietheorie van Anthony Giddens nemen een toonaangevende rol in binnen dit proces. In dit artikel wordt de aanpak van beide auteurs voorgesteld en vergeleken. De modellen van Bourdieu en Giddens vertonen genoeg gelijkenissen om als vertegenwoordigers van de (fictieve) school van het structurisme beschouwd te worden. De vraag wordt gesteld welke bijdrage dit structurisme tot de discussie omtrent emergentie en dialektiek binnen het handeling/structuur-debat oplevert.

How to Cite:

Jacobs, D., (1993) “Het structurisme als synthese van handelings- en systeemtheorie?”, Tijdschrift voor Sociologie 14(3), 335–360. doi: https://doi.org/10.21825/sociologos.86173