Abstract

Intellectuelen worden vaak beschouwd als de academisch opgeleide elite die op onafhankelijke wijze oplossingen zoekt voor maatschappelijke problemen. Antonio Gramsci meent echter dat hun werk nauw verbonden is met klassenbelangen en verschuivende machtsverhoudingen. Zo legitimeren en bestendigen  'traditionele' intellectuelen de positie van de heersende klasse, al menen ze dat ze daar boven staan. De ontstaansgeschiedenis en caosolidering van het neoliberalisme is in dit opzicht illustratief. Een analyse levert eveneens inzichten in de mogelijkheden voor intellectuelen die zich verbinden met de andersglobalisten, een beweging die het neoliberalisme omver wil werpen.

How to Cite:

Riedmann, E. & Mohr, K., (2018) “Intellectuelen en hegemonie: Het neoliberalisme en haar tegenstanders”, AGORA Magazine 21(1), pp. 7-10. doi: https://doi.org/10.21825/agora.v21i1.9536